Kiedy moi dwaj synowie byli mali, wieczorne bajki stały się naszym wspólnym rytuałem. Wymyśliliśmy razem z młodszym Jasiem (ze starszym Stasiem opowiadaliśmy bajki o StarWars) trójkę bohaterów – Podusię, Kotka i Żółwika – którzy wieczór po wieczorze przeżywali małe, ale ważne przygody. Gdy Jaś poprosił mnie, żebym zaczął nagrywać te historie, aby mógł ich słuchać pod moją nieobecność, pomyślałem: może i inne dzieci też będą chciały ich posłuchać? Czasem, gdy wieczorem byłem na jakiś towarzyskich spotkaniach, szedłem do kącika i opowiadałem bajkę Jasiowi przez telefon – i się okazywało, że w towarzystwie robiła się cisza - wszyscy słuchali.